فولکلور او د ولسي ادب پانګه — AF International

هره ټولنه خپل لرغوني او دودیز ارزښتونه او باورونه لري، چې د تاریخ له تکاملي بهیر سره هممهال لږ یا ډېر بدلون مومي، نوي کیږي او د ټولنیز ژوند له لوښیو سره سم بډاییږي. د دغو اصولو په اړه چې ټول خلک یا ډیری هوکړې ته ورسیږي، نو ټولنیز قرارداد وشي او له پایلې څخه یې ترلاسه شوی سند قانون ونومول شي. دا د قانون تر ټولو ابتدايي او ساده مفهوم دی. د افغانستان خلکو هم په خپل تاریخ کې د ټولنیزو قراردادونو د اړتیا او مفهوم له پېژندنې او تکامل سره ګام پرګام د قانون‌جوړونې مزل وهلی او د انساني ژوند د شرایطو له پراختیا و مختګ سره یې قوانین هم نوي شوي دي. په افغانستان کې د معاصرو مدني اصلاحاتو په لړ کې د قانون جوړونې تاریخي بهیر په زړه‌پورې تاریخي بحث دی.د افغانانو لوی حکیم خوشال خان خټک انسانان ټول په اصل کې سره برابر او یو شان بللي:سړي په اصل سره یو شان دي که چوهړي دي که بادشاهان ديدی د واکمنو استبداد او د خلکو له حقونو بې‌خبري د مملکت د تباهي لامل بولي : په خلل د خلکو ژواک شيبادشاهان چې بې خبر شي د ټولنیز قرارداد او قانون جوړولو په برخه کې د خلکو او ولسونو اراده مهمه ګڼي: د افغانانو تر منځ د داسې باورونو تاریخي او لرغونې ریښې دومره زورورې دي،…