یک شهروند از هرات: «پول جمع‌آوری‌شده از رانندگان اسلام‌قلعه کجا می‌رود؟» — Afintl

«من هفته‌ای یک یا دو بار به مرز اسلام‌قلعه رفت‌وآمد می‌کنم. در مسیر این مرز، از هر موتر هنگام رفتن ۸۰ افغانی و هنگام برگشت نیز ۸۰ افغانی گرفته می‌شود. یعنی هر راننده برای یک بار رفت‌وآمد باید ۱۶۰ افغانی بپردازد. در همان کتابخانه رویای وکیل شدن را در سر داشتم. در همین حال، زنی در خانه لت‌وکوب می‌شود، به ازدواج اجباری وادار می‌شود یا حق حضانت فرزندش را از دست می‌دهد، اما جای امنی ندارد که برای کمک به آن مراجعه کند. با گذشت زمان و پس از به قدرت رسیدن طالبان، زندگی من پر از حسرت شد. مسئله فقط بسته‌شدن مکتب‌ها و محرومیت دختران از آموزش نبود. بی‌عدالتی‌های بسیاری گسترش یافت و من متوجه شدم که چه چیزی از دست رفته است. آنچه از دست رفت، عدالت واقعی بود. نظام قضایی باید جایی باشد که مردم هنگام نقض حقوقشان بتوانند برای حمایت و دادخواهی به آن مراجعه کنند. اما زمانی فرا رسید که زنان از نهادها و سازمان‌هایی که باید از آنان حمایت کنند، کنار گذاشته شدند. پیش از به قدرت رسیدن طالبان، زنان افغانستان به‌عنوان قاضی، دادستان و وکیل کار می‌کردند. اسناد سازمان ملل نشان می‌دهد که در اوایل سال ۲۰۲۱ بیش از ۲۵۰ زن به‌عنوان قاضی کار می‌کردند. براساس همین اسناد، در دادستانی کل بیش از ۳۵۰۰ سارنوال کار می‌کردند که ۱۵ درصد آنان زن بودند….