«طالبان در شهرک کوچیها در ولایت غزنی به شماری از مردم اجازه ساختوساز و ایجاد سرپناه نمیدهد. مسئولان به مردم میگویند که برای گرفتن اجازه باید به حوزه مربوطه مراجعه کنند. ماههاست این روند هر روز ادامه دارد. در میان آنان نوجوانان و حتی کودکان ده تا دوازدهساله نیز دیده میشوند. چهرههایشان خسته است و با کولهپشتیهای پارچهای که داخل آن جز یک جفت کفش و تکهای نان چیزی نیست، تاکسی کرایه میکنند تا به مرز برسند. در گوشه دیگر همین کولهپشتیهای فقیرانه، آرزوهایشان را با خود حمل میکنند. وقتی از آنان میپرسم برای چندمین بار راهی مرز شدهاند، برخی میگویند بار هفتم یا هشتمشان است. با آه و ناله میگویند حتی کرایه دوصد افغانی تاکسی را قرض گرفتهاند. میگویند چارهای ندارند و شاید این بار بتوانند از مرز عبور کنند. اما هر شام در مرز میبینم که از میان صد نفر شاید یک نفر بتواند عبور کند. عصر همان روز، همان گروهها را میبینم که از مرز برگردانده شدهاند. چهرههایشان خاکآلود و بدنهایشان خسته و کوفته است. میگویند دو شب نخوابیدهاند و در این مدت شکنجه نیز شدهاند. وقتی از آنان میپرسم چگونه به هرات برمیگردند، میگویند پولی ندارند. شماری با موترهای تیلر خود را به شهر میرسانند و برخی دیگر به خانواده یا آشنایانشان زنگ میزنند تا کرایه راه را برایشان بیاورند. امروز زن و مردی را با…
Quick facts
Timeline
-
Afintl
باشندگان شهرک کوچیها در غزنی: «حوزه برای ساخت سرپناه از مردم پول میگیرد»
Sources
External sources
باشندگان شهرک کوچیها در غزنی: «حوزه برای ساخت سرپناه از مردم پول میگیرد»