پارادوکس ثروت و فقر؛ تبیین توسعه‌نیافتگی افغانستان از منظر تحلیل سرمایه‌ی انسانی — Etilaatroz

در چارچوب نظریه‌های اقتصاد سیاسی معاصر و رهیافت‌های رشد درون‌زا، «سرمایه‌ی انسانی» به‌عنوان محور تحولات ساختاری و پیش‌شرط بنیادین گذار به اقتصاد مبتنی بر دانش شناخته می‌شود. شواهد تجربی و مطالعات تطبیقی میان کشورهای جنوب جهانی و اقتصادهای فاقد ذخایر هیدروکربوری و معدنی نشان می‌دهد که تراکم صرف منابع طبیعی نه‌تنها متضمن پویایی و رفاه اقتصادی پایدار نیست، بلکه در غیاب ساختارهای نهادی کارآمد می‌تواند به ایستایی ساختاری منجر شود…. The post پارادوکس ثروت و فقر؛ تبیین توسعه‌نیافتگی افغانستان از منظر تحلیل سرمایه‌ی انسانی appeared first on اطلاعات روز.