غزل ۴
1
زه داهسې دیوانه او مجنون چا کړم
له رواجه له رسومه بیرون چا کړم
2
نه پوهیږم چې داچارې په ماڅوک کا
لیونی دخپل نګاه په افسون چا کړم
3
کوﻣﻲ ﺳﺘﺮﮔﻲ ﻛﻮﻡ ﺑﺎڼه ﻛﻮﻣﻪ ﻏﻤﺰﻩ ﺩﻩ
ډﻭﺏ ﺷﻬﻴﺪ ﻏﻮﻧﺪﻱ ﭘﻪ ﺧﺎﻙ ﻭ ﭘﻪ ﺧﻮﻥ ﭼﺎ ﻛړﻡ
4
ﺗﻮﺍﻥ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺧﻮ ﺩ ﻓﺘﻨﻮ ﺭﺍ څخهﻧﻪ ﻭ
ﭘﻪ ﻓﺘﻨﻮ ﺩ ﺗﻮﺭﻭ ﺳﺘﺮﮔﻮ ﻣﻔﺘﻮﻥ ﭼﺎ ﻛړﻡ
5
ﺭﺣﻤﺎﻥ هیڅﻟﻪ ﺧﭙﻠﻪ ځاﻧﻪ ﺧﺒﺮ ﻧﻪ ﻳﻢ
چې ﺩﺍ ﻫﺴﻲ ﺭﻧﮓ ﺯﺑﻮﻥ ا ﻭ ﻣﺤﺰﻭﻥ ﭼﺎ ﻛړﻡ
غږ، ویډیو او لوستل
0د دې شعر غږيزه يا ويديويي برخه لا نه ده زياته شوې. وروسته به د هنرمندانو لوستل، راډيويي برخه، يا ويديو دلته راځي.
څېړنه او شرح
0د دې شعر لپاره شرح، علمي يادښت يا څېړنه لا نه ده تړل شوې. دا برخه د راتلونکو علمي کارونو لپاره خوندي ده.
ژباړې
0د دې شعر ژباړه لا نه ده خپره شوې. د اداري ډلې لپاره د ژباړې مسوده وروسته له همدې ځایه تړل کېدای شي.
د نقل او حوالې لپاره
رحمان بابا، رحمان بابا دیوان، غزل ۴، RB-diwan-gh-002، Boorjal Poetry Archive، https://boorjal.com/poetry/rahman-baba/rb-diwan-gh-002/
Please cite Boorjal when sharing this poem. This archive supports Pashto literature and cultural preservation.