از امید کار در ایران تا اخراج و بازگشت؛ روایت تلخ برخی جوانان… — Pajhwok

فیروزکوه (پژواک) – فقر و بیکاری، شماری از جوانان ولایت غور را با امید یافتن کار و تأمین زنده‌گی خانواده‌های‌شان راهی ایران کرد؛ اما دشواری‌های مهاجرت، بدرفتاری کارفرمایان، بازداشت و اخراج، امیدهای آنان را به یأس تبدیل کرد و سرانجام با خاطرات تلخ به افغانستان بازگشتند. بیکاری و فقر، از جمله مشکلات عمده‌ای است که در پی چهار دهه جنگ و پیامدهای آن، جوانان در ولایت‌های مختلف افغانستان، به‌شمول غور، با آن روبه‌رو هستند. نبود فرصت‌های شغلی سبب شده‌است که شماری از آنان برای یافتن کار و تأمین معیشت خانواده‌های‌شان به مهاجرت روی بیاورند. عبدالکریم ۲۸ ساله، باشندۀ ولسوالی دولینۀ غور، یکی از این جوانان است که سال گذشته به دلیل مشکلات اقتصادی و با آرزوی یافتن کار و کمک به خانواده‌اش، راه مهاجرت غیرقانونی به ایران را در پیش گرفت. او می‌گوید که امیدوار بود با ترک زادگاهش درآمدی به دست آورد، وضعیت اقتصادی خانواده‌اش را بهبود بخشد و روزی با دست پُر به خانه برگردد؛ اما مهاجرت آن‌گونه که تصور می‌کرد، پیش نرفت و با دشواری‌های زیادی روبه‌رو شد. عبدالکریم گفت: «وقتی از خانه بیرون شدم، فکر می‌کردم اگر سختی‌های راه را تحمل کنم، می‌توانم کاری پیدا کنم، پولی به دست بیاورم و به خانواده‌ام کمک کنم. نمی‌خواستم زنده‌گی من و خانواده‌ام در فقر بگذرد؛ تنها آرزویم این بود که روزی با دست پُر به خانه برگردم.» وی…